صدایِ برنو

صدایِ برنو

“وًختی” رُو کُوه ” بُلَن” ” صُب” میشَه “اُفــتو” می زَنَه
قُرصِ خورشید ؛ کشیده تو صُورتِ ” شُو” می زَنَه
نِدوشن از “خُو” ناز “وَر می خیزه” ” مِثّ” “عارُوس”
خورشید خانُم ” رو بُونای کاهگِلی” پَرتُو ” می زَنَه
“کوه دُزُّک” می بینه توی “کِشون” پایِ نَسیم
کنارِ “جُوغ” میّا” دسُّش تو سینه ی “اُو” می زَنَه
“اُو” آبادی که از سینه ی صَحرا می جوشه
پَر و پاش “خَسّه” می شه “بَسکی” که سگ دو می زَنَه
توی “کُرتِ” گَندُما تا می رسه وِلُو می شه
دو سه تا کَلّه مَلَق پای خوشه های جُو می زَنَه
ای خوشا وَختی که بادِ خُنُک از سمتِ شُمال
نی و سُرنا میارَه “گُردَه ی” “مَندو” می زَنَه
“سَر اُو ده ” ” پَسینا” گلّه ی آبادی میاد
هَزار ماشاالله “قُوچاش” شاخ تو دلِ “گُو” می زَنَه
شهری ها میگَن : خوشا حال شما مَردُم دِه
وَختی از دودِ ماشین دلِ اونا “هُو” می زَنَه
گرچه کم کم نِدوشَن “دَره” می شه گَلُ و گُشاد
زور آباد “مُشتُ و لَقَت” دَندَه ی دِهنو می زَنَه
هَنوزَم رو سِفیده ؛ قلعه “هادِر باش” می خونه
توی بُرجُک روزگار صدای بِر نُو می زَنَه
هَنوزَم ” بیدار باش” از سینه ی مَزار میّاد به گُوش
روزگار سیلی تو گُوشِ آدمای خُو می زَنَه
“چَشُ وچَزََّق” نخوره هَر که داره شِعرُ و شُعُور
کُور بِشّه “پَل” بِشینه هَر کِه “چِل و چُو” می زَنَه
شیرین از وَختی شِنیده غَزلِ عِشق وُ (اُمید)
شُوُ و روز پای بیسُتُون صدای خُسرُو می زَنَه
سال ۱۳۷۴ خورشیدی — شهر مقدّس قم
سید فضل الله طباطبایی ندوشن (امید)


کاربرانی که این مطلب را پسندیده اند:

  • avatar

مطالب پیشنهادی :

درباره نویسنده

2494 مطلب نوشته است .

نوشتن دیدگاه

شما میتوانید از تصاویر مخصوص خود در قسمت نظرات استفاده نمایید برای اینکار از وب سایت آواتارکمک بگیرید .

*

تمام حقوق این سایت برای © 2021 سامانه اطلاع رسانی فرهنگ ندوشن. محفوظ است.
قدرت گرفته از وردپرس فارسی