برچسب های نوشته ها : گفتگوی قدیمی با دکتر اسلامی ندوشن

تنها در یک خط (یک گفتگوی قدیمی با دکتر اسلامی ندوشن۷)

تنها در یک خط (یک گفتگوی قدیمی با دکتر اسلامی ندوشن۷)
اشاره: آقای فرخ امیر‌فریار دانشجوی دانشکده علوم تربیتی دانشگاه تهران بیست و چند سؤال از من کرد که جواب آنها را نوشتم و در شماره‌های دی و بهمن و اسفند ۱۳۵۵ و فروردین ۱۳۵۶ مجلة «نگین» انتشار یافت و اینک همان متن در اینجا نقل می‌شود. *** این که گفتم ابتدائی‌ترین نوع زندگی را آزموده‌ام، باید بگویم چگونه. زمانی که بچه بودم، سالی چند روز هنگام بهار به نزد چوپان‌ها می‌رفتم و در صحرا زندگی می‌کردم. ندوشن، ناحیة مرتع‌داری بود که هر خانوادة‌ متمکنی در آن چند صد گوسفند داشت، و پیشة دامداری به سبک کهن در آن رایج بود. آغل بود و یورت و کپروجایی که خود چوپان‌ها آن را «مرداخانه» می‌گفتند (گویا از کلمة مرد می‌آمد). مرداخانه که جای زندگی و ...
ادامه مطلب

دو حسن اتفاق (یک گفتگوی قدیمی با دکتر اسلامی ندوشن۶)

دو حسن اتفاق (یک گفتگوی قدیمی با دکتر اسلامی ندوشن6)
اشاره: آقای فرخ امیر‌فریار دانشجوی دانشکده علوم تربیتی دانشگاه تهران بیست و چند سؤال از من کرد که جواب آنها را نوشتم و در شماره‌های دی و بهمن و اسفند ۱۳۵۵ و فروردین ۱۳۵۶ مجلة «نگین» انتشار یافت و اینک همان متن در اینجا نقل می‌شود. *** در یک تقسیم‌بندی کلی، مردم بر دو نوع‌اند: آنان که گرایش به کردار دارند و آنان که گرایش به گفتار (البته این را نیز می‌دانیم که گفتار منشاء کردار می‌شود). من هرگز خود را در کردار نیازموده‌ام، یعنی نخواسته‌ام و جو مناسب برای خود ندیده‌ام که طالب مشاغل اجرایی گردم، بنابراین نمی‌دانم که اگر در وضع مناسبی خود را می‌آزمودم، چه می‌شدم. به هرحال، این در را به روی خویش بستم و به «گفتار» روی بردم. ...
ادامه مطلب
تمام حقوق این سایت برای © 2018 سامانه اطلاع رسانی فرهنگ ندوشن. محفوظ است.
قدرت گرفته از وردپرس فارسی