۲۲ اسفند روز بزرگداشت شهداء گرامی باد

22 اسفند روز بزرگداشت شهداء گرامي باد

بسم الرب الشهداء
“ولاتحسَبَنَّ الَّذینَ قُتِلوافی سَبیل ِاللّهِ امواتا ًبَل احیاءُِ عندَربِّهِم یُرزَقون”

شهادت فنا شدن انسان برای نیل به سرچشمه نور و نزدیک شدن به هستی مطلق است. شهادت عشق به وصال محبوب و معشوق در زیباترین شکل است.
شهید، باران رحمت الهی است که به زمین خشک جانها، حیات دوباره می دهد، عشق شهید، عشق حقیقی است که با هیچ چیز عوض نخواهد شد. شهید چشمه فیض الهی است که در دنیا پدیدار شده. شهید نگرشی است والا، خونی است جوشان، با نوری منور، و دلی لبریز از عشق به خدا، شهید آیینه تاریخ است.
شهدا، تفسیر مجسم باران، بر شوره زار غفلت زمین اند و راز جاری ماندن شهدا، چیزی جز جوشیدن از چشمه ای به نام عشق نیست.
شهدا، حیثیت خون را فریاد زدند، تا ما گوشت و پوستمان را از جرعه عطش و شور بپرورانیم. شهدا، همه تعلقات را از خود بریدند و خود را مسافر آسمان کردند، تا گذرگاه بودن دنیا را اثبات کرده باشند و راز آزادی را بر بریدن از خویش ثبت نموده باشند.
ای شقایق ها! ایثار از آن شماست که دنیا را گوشه ای افکندید و با پرواز عاشقانه خود، بر روزهای ما نسیم بهشت پاشیدید.
در احادیث شریف از حضرت رسول اکرم (ص) نقل شده:
بالاتر از هر نیکی، نیکی دیگری است تا آنکه انسان در راه خدا کشته شود. هر کس در راه خدا کشته شود بالاتر ازآن نیکی وجود ندارد.
در تفسیر المیزان در باب شهادت آورده شده: «شهادت یکی از حقایق قرآنی است که در موارد متعدد یاد شده، دارای معنای وسیعی است. حواس عادی ما و نیروهای وجودی ما تنها صورت افعال را تحمل می کند. حقایق اعمال و معانی نفسانیه، کفر و ایمان، شقاوت و سعادت، خیر و شر، حسن و قبح و آنچه از دسترس حس مخفی است، تنها با قلوب کسب می شود. اینها از دید انسان خارج است که نه بر آن احاطه و نه از آن احصاء است برای حاضرین چه رسد برای غایبین. اما شهیدان به ادراکی می رسند که بر اینها اشراف و از اینها مطلع در کنارشان حضور دارند.»
شهادت پربارترین و عمیق ترین و بالقوه ترین واژه ای است که از قداست و جذبه خاصی برخوردار است و بار غنی و محتوایی عمیقی دارد؛ نموداری است از تکامل ایمان و عمل صالح و مقاومت، که به تنهایی، فرهنگی گسترده دارد که هر سطر و جمله اش گویای بعد والایی است در حیات بشر.
امام راحل – قدس سره – که خود عارفی وارسته بودند و در محراب عشق در طلب وصال یار، زندگی می کردند در باب شهادت و شهید فرموده اند: «ما را چه رسد که با این قلم های شکسته و بیان های نارسا در وصف شهیدان، جانبازان و مفقودان و اسیرانی که در جهاد فی سبیل الله جان خود را فدا کرده اند و یا سلامت خویش را از دست داده اند، مطلبی نوشته یا سخنی بگوییم. زبان و بیان ما عاجز از ترسیم مقام بلند پایه عزیزانی است که برای اعلای کلمه حق و دفاع از اسلام و کشور اسلامی جانبازی نموده اند.»
بنا به گفته استاد بزرگوار شهید مرتضی مطهری: «منطق شهید را با منطق افراد معمولی نمی شود سنجید، شهید را نمی شود در منطق افراد معمولی گنجاند. منطق او بالاتر است. منطقی است آمیخته با منطق عشق.»
هر که را اسرار حق آموختند
مهر کردند و دهانش دوختند
شهادتی که از روی ایمان و آگاهی و در رابطه با خدا و در حال نیایش پدید آید توأم با عشق است. زیرا که پرستش وی در خون تبلور یافته و میدان رزم محرابش گشته و با خون سرخش وضو ساخته و در زیر رگبار گلوله خصم به ستایش معشوق خود مشغول شده و در زیر آسمان نیلگون شفق گونه به جهاد در راه حق به قیام برخاسته، که چنین عبادتی به منتهای خلوص رسیده و از بندگی به عشق عمیق دست یافته که نه تنها عابد است بلکه عاشق و نه تنها خدا را معبود بلکه معشوق می داند.
باید گفت که مقام شهادت از ملزومات مقام خلیفه الهی است که قرآن کریم وعده تجلی نور حق را بدان نوید می دهد و این ارث از موالیان و اولیاءالله به ما رسیده است.
این کلام با سخنان نغزی از امام (ره) مزین خواهد شد: «شهادت ارثی است که از موالیان ما که حیات را عقیده و جهاد می دانستند و در راه مکتب پرافتخار اسلام با خون خود و جوانان عزیز خود از آن پاسداری می کردند به ملت شهیدپرور ما رسیده است.»
خط سرخ شهادت، خط آل محمد و علی است و افتخار شهادت از خاندان نبوت و ولایت به شهیدان (پیروان خط آنان) به ارث رسیده است. اینان پیروان سید شهیدانند که در راه اسلام و قرآن کریم از طفل شش ماهه تا پیرمرد ۸۰ ساله را قربانی کرد و اسلام عزیز را با خون پاک خود آبیاری و زنده نمود.
اگر خون شهیدان نبود که شجره طیبه رسالت را سیراب نماید نه از اسلام خبری بود و نه از مکتب توحیدبخش الهی اثری. اگر شهادت در کربلا و نهضت خونین عاشورا که یارانی چون «حجربن عدی»، «کمیل بن زیاد» و دیگر دوستان اهل بیت را با آغوش باز استقبال نمود نمی بود، این اخلاص و دوستی که میلیونها انسان از صمیم قلب نسبت به اهل بیت پیغمبر پیدا کرده اند به وجود نمی آمد. شهیدان جان های خود را فدا کردند، جان بر کف نهادند اما دینشان را از دست ندادند. تنها هدف آنها اطاعت از ندای حق و احیای دین الهی بود.
خوشا آنان که با عزت ز گیتی / بساط خویش برچیدند و رفتند
ز کالاهای این آشفته بازار / شهادت را پسندیدند و رفتند …

مطالب پیشنهادی :

درباره نویسنده

421 مطلب نوشته است .

نوشتن دیدگاه

شما میتوانید از تصاویر مخصوص خود در قسمت نظرات استفاده نمایید برای اینکار از وب سایت آواتارکمک بگیرید .

*

تمام حقوق این سایت برای © 2018 سامانه اطلاع رسانی فرهنگ ندوشن. محفوظ است.
قدرت گرفته از وردپرس فارسی