آیین عزاداری سنتی صبحگاه بیست و یکم رمضان ندوشن

آیین عزاداری سنتی صبحگاه بیست و یکم رمضان ندوشن

به گزارش پایگاه فرهنگی – خبری فرهنگ ندوشن ؛ آیین های عزاداری سنتی ندوشن همانند بافت تاریخی آن، کهن و منحصر به فرد می باشد چنان که آیین های سنتی عزاداری ماه “محرم ندوشن” بعنوان نخستین اثر استانی و یازدهمین اثر معنوی ثبت شده در کشور هست . در میان این رسوم عزاداری، برخی خاص تر و دلنشین تر هستند که از آن جمله “مراسم بعد از ظهر تاسوعا و مشکل گشا” ، “مراسم صبح عاشورا در مسجد جامع” و البته “مراسم صبحگاه بیست و یکم رمضان” . از دلایل خاص بودن مراسم صبح بیست و یکم ، بی شک حضور پرشمار و بی نظیر جوان تر ها می باشد چنان که شاید تعداد بسیار اندکی میانسال در میان آنها باشد؛ این عزاداری یکی از خالصانه ترین ها بوده و جوّی ویژه بر آن حاکم است و بی اغراق هر سال پرشورتر از سال قبل برگزار می شود.
در تشابه و قیاس و همزمانی این آیین با سال چهلم هجری شاید یادآوری این نکته و روایات کافی باشد و آن اینکه امام علی (ع) در بعد از نیمه شب بیست و یکم رمضان از دنیا می رود و بنابر نقل جابر بن یزید جعفی از امام محمد باقر (ع) پیش از طلوع خورشید به وسیله ۶ یا ۷ نفر از خواص در سکوت و اختفا تشییع و به خاک سپرده می شود و دوست به دیدار دوست می شتابد و اینگونه جهان پیشوای راستین عدالت را برای همیشه از دست می دهد.
آنچه در زیر می آید گزارشی مختصر از آیین صبحگاه بیست و یکم رمضان ندوشن در سال ۱۳۹۳ است .
شب زنده داران و متهجدان که از سرِ شب تا سحرگاه به عزاداری، دعا و مناجات مشغول بوده اند پس از رفتن به خانه و میل نمودن سحری یک یک وارد مسجد می شوند، مؤذن مسجد قلعه به ساعت ۴:۲۵ اذان صبح را از بلندگو بانگ می دهد، کم کم صف ها بسته می شود و امام جماعت (آ شیخ حسن) پس از خواندن نوافل، اقامه را گفته و نماز را شروع می کند، مطابق معمول نماز که تمام می شود ؛ تسبیحات، یا علی و یا عظیم…، اللهم الرزقنی حج بیتک الحرام… و اللهم ادخل علی اهل القبور السرور… خوانده می شود سپس روحانی بر بالای منبر رفته و سخن خویش را آغاز می کند که اندکی که می گذرد دیگر شناسایی آنها که بیشتر خسته اند چندان دشوار نیست! سخنرانی بعد از نماز برخلاف روزهای قبل چندان به طول نمی انجامد ؛ وی اظهار می دارد مطالعه، احیا و منبرهای گذشته ، سخنرانی های پیش رو در طول روز با زبان روزه و البته وجود وقت کافی برای ادامه عزاداری دلایلی است که منبر کوتاه هست.
مداحان مسجد (حاج رضا علی و محمود جعفری ) شروع به خواندن اشعاری در عزای مولاالموحدین می کنند و حاضرین نیز همراهی می نمایند ، ناگفته نماند که این مداحی متفاوت از بقیه است و اثر و سوز آن قابل قیاس نیست. حدود یک ساعتی از اذان گذشته که با نگاهی به سنگهای مرمر روی سقف واضح می گردد که فجر آشکار گشته و هنگامه ی حرکت به سوی حسینیه علیا است ؛ دیگر هنگامه ای است که خفتگان همه بفهمند “صاحب محراب و منبر” کشته شد، اینجا دیگر نیازی به سکوت نیست، اِبایی از خوارج نیست و جمعیت دیگر محدود نیست، همه عاشقان هستند، خالصانه و عاشقانه بر سر و سینه میزنند و نجوا می کنند:
صاحب محراب و منبر کشته شد – وارث علم پیمبر کشته شد
جلو روندگان و ریش سفیدان ابیاتی جدیدتر می خوانند و جمعیت باز همان بیت را تکرار می کند. هر بیت اصلی و درون هر بیت هر مصراع دو بار خوانده می شود و پس از هر بیت همان جواب یعنی بیت پیش گفته تکرار می شود. سایر ابیات چنین هست:
کشته شد یاران علی (ع) اندر نماز – در نماز حیَ داور کشته شد
جبرییل اندر هوا با صد نوا – گفتُ داماد پیمبر کشته شد
شیعیان خاک سیه بر سر کنید – شوهر زهرای اطهر(س) کشته شد
ای غلامان علی(ع) بر سر زنید – بی گناه آقای قنبر کشته شد
با طی نمودن کوچه های خط گذاشته شده برای گازکشی ، جمعیت به شیخ علی خاموش می رسد اندکی صبر می کنند تا دیگران برسند، حالا حاجی غلامرضا تکیه ای بر دیوار شیخ علی خاموش می دهد و ذکر مخصوص و مرسوم آنجا را می خواند:
ارواحِ روحِ مقدسِ مطهرِ جمیعِ حضراتِ انبیا و اولیا، صلحا، فضلا، اتقیا، ازکیا، ائمه هدی، امامزاده های طیبین و طاهرین که همت و استعانت طلب نمودند از جهت ادای حقوق همه را فاتحه. (حضار صلوات میفرستند و فاتحه می خوانند) ایشان ذکر دوم را ادامه می دهد:
ارواحِ روحِ پدران، مادران ، خویشان ، قومان، همسایگان، حق و حق داران علی الخصوص آنهایی که حقی، سعیی، دینی، درهمی، پندی و نصیحتی که در گردن ما و شماها ثابت و لازم نمودند از جهت ادای حقوق همه را فاتحه.
بعد از صلوات حضار و قرائت فاتحه، ابیات از سر گرفته می شود و به سوی حسینیه مسیر ادامه پیدا می کند. از حرکت از مسجد حدود ۱۵ دقیقه گذشته و اکنون جمعیت وارد حسینیه می شود و به گروههایی که از مساجد دیگر آمده اند و گویی منتظر رسیدن هیأت این مسجد بوده اند می پیوندد اشعار تکرار می شود اما این بار با تعدادی بیشتر و حال و هوایی دیگر؛ نهایتاً مداح دعاهایی مفصل را از بلندگو می گوید و مردم آمین می گویند، مراسم در حسینیه خاتمه می یابد. از حسینیه که بیرون می آیی ساعت ۰۶:۰۲ است و خورشید طبق افق طلوع کرده اما هنوز چیزی بیشتر از سرخی آن معلوم نیست. البته هنوز یک گام تا خواب فاصله است و آن هم زیارت اهل قبور… .
لازم به ذکر است جهت دانلود قسمتی از فایل صوتی مراسم صبح بیست و یکم رمضان اینجا را کلیک فرمایید.
“تهیه و تنظیم : مهرداد صادقیان ندوشن”

nodoushan.

ghadr (1)

ghadr (2)

ghadr (3)

ghadr (4)

ghadr (5)

ghadr (6)

ghadr (7)

ghadr (9)

ghadr (10)

ghadr (11)

ghadr (12)

ghadr (13)

ghadr (14)

ghadr (15)

ghadr (17)

ghadr (18)

21st ramazan N25

9+

کاربرانی که این مطلب را پسندیده اند:

  • avatar
  • avatar

مطالب پیشنهادی :

درباره نویسنده

1834 مطلب نوشته است .

۷ نظر on “آیین عزاداری سنتی صبحگاه بیست و یکم رمضان ندوشن”

نوشتن دیدگاه

شما میتوانید از تصاویر مخصوص خود در قسمت نظرات استفاده نمایید برای اینکار از وب سایت آواتارکمک بگیرید .

*

تمام حقوق این سایت برای © 2017 سامانه اطلاع رسانی فرهنگ ندوشن. محفوظ است.
قدرت گرفته از وردپرس فارسی