آب انبارهای ندوشن به روایت روزها نوشته دانشمند فرزانه دیارمان دکتر اسلامی ندوشن

آب انبارهاي ندوشن به روايت روزها نوشته دانشمند فرزانه ديارمان دكتر اسلامي ندوشن

… ده ، سه تا چهار آب انبار بزرگ داشت که آنها را از همین آب پر می کردند و برای خوردن بود . محتوای آنها از آب جوی اگر بدتر نبود ، بهتر نبود ، زیرا آب آنها شش ماه و یک سال می ماند . احتیاطی که می شد آن بود که آب را در شب به درون آنها می انداختند ، تا قدری دست نخورده تر باشد ؛ ولی راه آب های مسیر که آب به آنها می رساند ، غرق کثافت بود .
آب آب انبار که خنک تر از آب جوی بود ، بخصوص در تابستان گوارا بود . حسن دیگرش آن بود که لای ها و زائده هایش ته نشین می شد و نمود آن صفای بیشتری داشت . این آب انبارها که با معماری تجربی سنتی ساخته شده بود ، آب را خوب خنک می کرد . بالای سقفشان بادگیرهایی تعبیه شده بود که به آن ها هوا می داد . از دریچه بالا که به درون آنها نگاه می کردید هولناک بود . تا آن زمان بزرگترین توده آبی بود که ما بچه های ده به عمرمان دیده بودیم . می رفتیم دم دریچه و از ترسی که از نگاهش به ما دست می داد لذت می بردیم . های که می کردیم صدا توی آن می پیچید ، صدای پر طنین مرموز ، مانند آنکه در عالم ارواح و اشباح فریاد بزنیم . یکی از این آب انبارها “انبار خونی” نام داشت ، زیرا در گذشته جوانی در آن افتاده و غرق شده است .
هر یک از آب انبارها به نسبت عظمت خود پله می خورد . آن یکی که وسط ده بود نسبتاً عمیق بود ، این پله ها همیشه تر بود و مردم بر آن ها ( بیشتر زن ها و بچه ها ) دائماً در رفت و آمد بوده ، کوزه و سبوی خود را پر می کردند . در تابستان به ته آن که می رسیدید خنکی مطبوعی داشت و در زمستان گرم بود . شیر بزرگ برنجی ای کار گذاشته بودند که از آن آب می گرفتند و همیشه ته پاشیر مقداری آب ایستاده بود که خود جلا و نعمت را به یاد می آورد .


کاربرانی که این مطلب را پسندیده اند:

  • avatar

مطالب پیشنهادی :

درباره نویسنده

1836 مطلب نوشته است .

نوشتن دیدگاه

شما میتوانید از تصاویر مخصوص خود در قسمت نظرات استفاده نمایید برای اینکار از وب سایت آواتارکمک بگیرید .

*

تمام حقوق این سایت برای © 2019 سامانه اطلاع رسانی فرهنگ ندوشن. محفوظ است.
قدرت گرفته از وردپرس فارسی