اگر شهردار بودید برای ندوشن چه می کردید؟

اگر شهردار بودید برای ندوشن چه می کردید؟

شهرداری ندوشن در نظر دارد مسابقه پیامکی با عنوان : “اگر شهردار بودید برای ندوشن چه می کردید؟” برگزار نماید . کلیه علاقه مندان و همشهریان عزیز می توانند نظرات خود را در یک جمله کوتاه به سامانه پیامکی ۵۰۰۰۲۰۳۰۱۳۷ حداکثر تا ساعت ۰۰:۰۰ مورخ ۳۰ مهرماه ۹۳ ارسال فرمایند . لازم به ذکر است به پنج نفر از افرادی که بهترین نظر را ارائه دهند جوائزی اهدا خواهد شد .

مطالب پیشنهادی :

درباره نویسنده

1834 مطلب نوشته است .

۹ نظر on “اگر شهردار بودید برای ندوشن چه می کردید؟”

  • قاسم عربی ندوشن wrote on ۲۵ شهریور, ۱۳۹۳, ۲۱:۲۷

    با سلام و عرض ادب میدانم این در خواست شهردار باید به صورت پیامکی چواب داده شود ولی جدای از این موضوع اگر شهردار محترم در دوران طلایی شهرداری خود پیگیر ساخت خانه سالمندان برای ندوشن باشد این کار بعنوان باقیات و صالحات باقی خواهد ماند چون هم اکنون حدود ۱۰ نفر از عزیزان ندوشنی درخانه سالمندان میبد -تفت- مهریز-و دیگر نقاط هستند که متاسفانه از طرف خانواده های خود هم فراموش شده اند و اگر شهردار محترم ساخت خانه سالمندان حالا به اندازه جمعیت ندوشن هم شده در آینده ایجاد گردد چه بسااین عزیزان از غربت نجات پیداکنند و مورد توجه بیشتر همشهریان خود قرار گیرند.
    ./(چه بسا در آینده خودمان هم درآنجا سکونت گزینیم . البته داخل پرانتز شوخی است).
    با تشکر

  • سلیمی پ wrote on ۲۶ شهریور, ۱۳۹۳, ۶:۰۷

    سلام:
    ۱-اگه شهردار بودم سعی میکردم اعتبارات به طور مساوی بین نقاط مختلف ندوشن هزینه شود تا چهره شهرمون یکدست به نظر بیاد.
    ۲- اگه شهردار بودم یک پمپ بنزین در ورودی ندوشن از طرف میبداحداث میکردم تا معلوم بشه کی تو صف گازوئیل ایستاده و کی بنزین .
    ۳-اگه شهردار بودم ماهی یک بار با مردم دیدار عمومی داشتم تا حرف دل هم را بهتر بفهمیم.
    ۴- اگه شهردار بودم با کمک میراث فرهنگی بیشتر به داد خانه های قدیمی می رسیدم تا خراب نشه.
    ۴- اگه شهردار بودم خوب معلومه شما به من میگفتیدآقای شهردار. (ممنون که خواندید) .

  • طباطبایی wrote on ۲۶ شهریور, ۱۳۹۳, ۶:۲۳

    سلام اگرچه قصد شرکت در این مسابقه را ندارم. لیکن پیشنهادات بنده شامل این موارد است، شاید به نظر شهردار محترم و اعضای بزرگوار شورای شهر مطلوب باشد:
    پیشنهادات:
    – ساخت قطعه مشاهیر در باغ رضوان ندوشن
    – ایجاد یک سایت پذیرنده برای پرداخت الکترونیکی عوارض خودرو که سایر ندوشنیها در سراسر کشور بتوانند به نحوی در آبادانی ندوشن سهیم باشند.
    – ایجاد ایستگاه های ورزش والیبال در محلات دهنو،زور آباد،سر اوده، سالاران،علیا و سفلی
    – حصار کشی باغ رضوان ندوشن(حداقل با دیوارهای بتونی پیش ساخته)
    – ایجاد پارک کوهستان در تپه های دهنو
    با تشکر و احترام مجدد

  • قاسم عربی wrote on ۲۸ شهریور, ۱۳۹۳, ۱۸:۱۹

    اقای طباطبایی نظرات شما خوب است ولی ۲ بند ان مربوط به مردگان است از شهرداربخواهیدبرای زندگان کاری بکند ولی نظراتتان خوب است نظرات آقای سلیمی هم خوب است آفرین بر هردوی شما اما متاسفانه جمعیت ندوشن تو سایت خیلی کم است یا اینکه عزیزان حوصله نظردادن ندارند اگر این سایت و این نظرمربوط به جاهای دیگربود این سایت هک میشد از بس نظرمیدادندامامتاسفانه ندوشن ………

  • قاسم عربی wrote on ۲۸ شهریور, ۱۳۹۳, ۱۸:۲۳

    راستی یادم رفت نظرم بگویم من اگرشهرداربودم باهماهنگی شورا به بازنشستگان یک صد متری زمین میدادم خانه بسازند

  • علی wrote on ۲۹ شهریور, ۱۳۹۳, ۴:۵۵

    من اگر شهردار بودم برای خدا کار می کردم و هرگز منافع شخصی را بر منافع مردم ترجیح نمی دادم.

  • جعفری wrote on ۴ مهر, ۱۳۹۳, ۱۱:۳۳

    باسلام و خسته نباشید فراوان به جناب آقای شهردار محترم و کارکنان عزیز : اگر من شهردار بودم….۱-بیشتر به نظافت شهر و مخصوصا پارک بزرگ ندوشن اهمیّت می دادم چون هر موقع خودم به شهری می روم که خیابان و معابر تمیز دارد عبور و مرور در آن شهر برای من و دیگر مسافران لذت بخش تراست.۲-باهماهنگی میراث فرهنگی آثار باستانی به خصوص خانه قلعه ای هارا تعمیر کرده و در معرض دید بازدید کنندگان در ایام نوروز و تابستان قرار می دادم و برای به دست آوردن پول تعمیر آن ورودی میزدم.۳-باز هم با کمک میراث فرهنگی موزه ای ساخته و اشیاء گرانبهای ندوشن از قبیل (کتابهای قرآن خطی وسایل قدیمی، ظروف، سکه هاو…) در آن قرار می دادم.۴-از آنجایی که دکتر اسلامی یکی از برجسته ترین نویسندگان جهان و باعث افتخار ندوشن می باشد مجسمه ای از ایشان تهیّه نموده و در وسط فلکه قرار می دادم . جعفری ندوشن فهیمه – موفقیت و سربلندی شماآرزو و افتخار ماست.

  • فاطمه جعفری ندوشن wrote on ۱۹ مهر, ۱۳۹۳, ۹:۳۶

    با سلام و احترام :
    اگر شما شهردار ندوشن باشید چه می‌کنید؟ بیایید این سؤال را از همدیگر بپرسیم تا موضع خودمان را در قبال شهردار مشخص کنیم و آشکارا بگوییم که چه انتظاری از این مرجع حساس و تأثیرگذار شهرمان داریم.
    به طور واضح بیان کنیم که برداشت ما از وظایف شهردار چیست و قد و قواره شهر ما چگونه شهرداری را می‌طلبد که ضمن انجام وظایف معمولی و سنتی که معمولاً در قالب خیابان‌کشی، ترمیم آسفالت خیابان‌ها و نظافت کوچه و معابر شهر انجام می‌گیرد، به انتظارات فراتر از این هم پاسخ بدهد و در عمل ثابت کند که در قالب یک مدیر شهر به تعامل گسترده و سازنده با شهروندان نیز معتقد بوده و حتی‌الامکان در برآوردن خواسته‌ها کوشش می‌کند.
    چه بسا درک ما از وظایف شهردار ناقص است و مستلزم اطلاعات تازه‌ای است که باید تکمیل شود. چه بسا قابل نقد است و انتظارات ما خارج از امکاناتی است که در اختیار شهردار است و یا خارج از حدود اختیارات شورای شهر است که در اختیار شهردار قرار می‌گیرد.
    البته برخی از انتظارات شهروندان از شهردار و شهرداری مربوط به مقولات اجتماعی است از جمله توسعه شهری به معنای جامعه‌شناختی آن که مقوله‌ای بسیار بسیط است و تعریف یک طرح پژوهشی جامع را در این خصوص می‌طلبد که هم مؤلفه‌های اجتماعی را شامل شود هم فرهنگی و عمران را.
    علی ایحال با توجه به سؤال مطرح شده “اگر شهردار بودید برای ندوشن چه می‌کردید” نظرات و پیشنهادات اینجانب به صورت خلاصه به شرح ذیل اعلام می‌گردد:
    ۱٫اولین دغدغه ایجاد درآمدزایی مستمر برای شهرداری است که از اصلی‌ترین مشکلات شهرداری می‌باشد پس منابع درآمدی از قبیل سرمایه‌گذاری‌های سودده، ایجاد فضاهایی با اخذ ورودیه، پارکینگ و امثال آن ایجاد می‌کردم و شهروندان را به دادن عوارض تشویق می‌نمودم.
    ۲٫جمع شورا را به یک تیم تصمیم‌گیری ۱+۵ نفره تبدیل می‌کردم ۵ شورا و ۱ شهردار.
    ۳٫سعی می‌کردم در کنار مسائل عمرانی بحث فرهنگی و بخصوص مشارکت مردم در اداره شهر و زیباسازی آن را جدی بگیرم. باید بپذیریم که شهرداری ندوشن با درآمد اندک و محدود اعتبارات دولتی توانایی انجام خیلی کارها را ندارد و با مشارکت مردم بسیاری از بارها از روی دوش شهرداری برداشته می‌شود.
    ۴٫ندوشن جاذبه‌های طبیعی و گردشگری کمی ندارد پس می‌توان شهر ندوشن را با توسعه گردشگری به جایگاه واقعی خود رساند. من اگر شهردار بودم روی این موارد برنامه‌ریزی می‌کردم در این راستا با مشارکت بخش خصوصی درخصوص ساخت کمپ گردشگری تلاش می‌کردم. ندوشن به لحاظ موقعیت جغرافیایی این پتانسیل را دارد که کمپ گردشگری در آن احداث شود.
    ۵٫در چهارچوب طرح جامع و مجموعه قوانین شهرداری و مصوبات شورایعالی شهرسازی و معماری حرکت کرده و جلوی ساخت و ساز غیرمجاز محکم ایستاده و سرمایه‌گذاری را تشویق و به زیباسازی شهر با برنامه‌ریزی علمی و تشویق شهروندان به همراهی با آن اولویت می‌دادم.
    ۶٫یک برنامه علمی و عملی کوتاه مدت یک ساله با استفاده از نظرات و تجربیات اهل فن و ارتباط با شهرداران قبلی و شهرداران موفق سایر شهرها و صد البته با مشارکت شهروندان در چهارچوب بودجه تصویب شده تهیه می‌کردم و در کنار آن به خدمات روزمره شهرداری از قبیل نگهداری فضای سبز، نظافت معابر و… نظم می‌دادم.
    ۷٫در پرسنل شهرداری با توجه به دو عامل سابقه و تحصیلات، کار را به اهلش سپرده و همچنین نشاط را در محیط کار برایشان فراهم می‌کردم تا هم کارمندان و هم ارباب رجوع از این سرزندگی بهره‌مند شوند.
    ۸٫واحد طرح و برنامه و ارتباطات مردمی را در بدنه شهرداری ایجاد و از هزینه‌های اضافی که عدم وجود این دو عامل در شهرداری موجب می‌شود، جلوگیری می‌کردم.
    ۹٫پروژهای کارکردی را به پروژه‌های کلان ترجیح می‌دادم هر محله را به یکی از کارمندان واجد شرایط شهرداری سپرده و خودم به نظارت و هماهنگی و برنامه‌ریزی بیشتر اهمیت می‌دادم تا وقت شهردار با حل مشکلات روزمره یک محله هدر نرود و از وظایف اصلیش دور نماند.
    ۱۰٫حتماً از تجربیات و علوم دیگر بزرگان بهرمند می‌شدم که به فرموده امام علی (ع): “خود رأی نابود می‌شود” پس به شورا و مشورت با دیگران بالاخص پیشکسوتان و بزرگان اهمیت ویژه‌ای می‌دادم و از همفکری نخبگان و فرهنگیان شهر با برگزاری انجمن‌ها، نشست‌ها وگفتگوهای صمیمانه در دفترم استقبال می‌کردم و از پتانسیل این افراد که خوشبختانه در شهر ما همواره حاضر به کمک شهرداری هستند نهایت استفاده را می‌بردم چون اینان پیشگامان توسعه شهری‌اند.
    ۱۱٫از هر محله‌ای معتمدین را گرد هم می‌آوردم تا صحبت‌ها و گلایه‌های مردم را از زبان اینان شنیده باشم و بعدها زمینه فعالیت شورایارها و یاران محله و … آماده سازی شود.
    ۱۲٫ساکنان محلات را به همکاری دعوت می‌کردم تا با تحریک حس همکاری هم در محلات نشاط ایجاد شود و هم محلات با شهردار ارتباط نزدیکی داشته و به خواسته‌های خود برسند و هم توزیع خدمات در کل شهر انجام شود.
    ۱۳٫هر از گاهی در شهرم هم قدم با مردم می‌شدم در محله‌های شهرم می‌چرخیدم تا از نزدیک شاهد کمی‌ها و کاستی‌ها باشم و این بزرگترین امتیاز من می‌شد چون مردمی هستم چون مرامم مرام معرفت مردم است. تمامی سوراخ سمبه‌های شهر را رصد می‌کردم، قلم و کاغذی هم بر‌می‌داشتم و می‌نوشتم از چاله و چوله‌هایش، می‌نوشتم از کثیفی‌هایش، می‌نوشتم از… و دستور می‌دادم همه‌اش را اصلاح کنند.
    ۱۴٫فضای سبز و امکانات رفاهی را برای نشاط مردم گسترش می‌دادم.
    ۱۵٫در فضاسازی شهر از المانها و نمادهای شهری خودمان که کم هم نیستند استفاده می‌کردم نمادهایی از فرهنگ و هنر و هویت مردمان شهر خودمان می‌گذاشتم.
    ۱۶٫دیوارهای ساختمان‌های شهر بهترین تخته‌ها برای درس آموزی شهروندانند پس من معلم خوبی می‌شدم و شروع می‌کردم به نوشتن آیات و روایات وکلمات بزرگان دین که سعادت را به ما هدیه می‌کنند.
    ۱۷٫سطل‌های زباله در جایگاه‌هایشان نمی‌باشد و خیلی از مردم کیسه‌های زباله را رو به روی منزل در خرابه‌ها و فضای باز خاکی رها می‌کنند که این باعث بروز مشکلات عدیده‌ای می‌شود حتماً این مشکل را رفع می‌نمودم.
    ۱۸٫و درآخر ایجاد سرزندگی شهری را بعنوان هدف نهایی در نظر گرفته و در چهار چوب آن حرکت می‌کردم.

  • م wrote on ۱۴ آبان, ۱۳۹۳, ۱۴:۵۹

    با سلام و عرض ادب
    اگرچه شرکت در این مسابقه کمی دیر شده ولی میخواستم حرف دلم را به شهردار ندوشن بگم 
    من اگه شهردار بودم مکانی برای خرد گندمها بجای مکان فعلی آن که روبروی منزل مسکونی حیدر رحیمی هست در نظر میگرفتم چون موقع خرد گندم تمامی منازل آن اطراف پر از گرد کاه میشود.

نوشتن دیدگاه

شما میتوانید از تصاویر مخصوص خود در قسمت نظرات استفاده نمایید برای اینکار از وب سایت آواتارکمک بگیرید .

*

تمام حقوق این سایت برای © 2018 سامانه اطلاع رسانی فرهنگ ندوشن. محفوظ است.
قدرت گرفته از وردپرس فارسی